“ಸಮುದ್ರದ ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರಳಿ, ನೆನಪುಗಳ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಸ್ಯವೇ ರೋಸ್ಮರಿ!”
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಿಡ… ಸೂಜಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು… ಗಾಳಿಗೆ ಬೆರೆತು ದೂರದವರೆಗೂ ಹರಡುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪರಿಮಳ. ನೋಡಲು ಸರಳವಾಗಿ ಕಾಣುವ ರೋಸ್ಮರಿಯ ಹಿಂದೆ ಮಾತ್ರ ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಪುರಾಣಗಳು, ಪ್ರೇಮಕಥೆಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಜನಪದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಬೃಹತ್ ಲೋಕವೇ ಅಡಗಿದೆ.
ಮನೆಯ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಅಡುಗೆಮನೆಯವರೆಗೆ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಸ್ಯೋಪಯೋಗದವರೆಗೆ ರೋಸ್ಮರಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗಳಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ರೋಸ್ಮರಿಯ ನಿಜವಾದ ವಿಶೇಷತೆ ಅದರ ಪರಿಮಳದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಇಲ್ಲ; ಮಾನವನ ನೆನಪು, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಕಥೆಯಲ್ಲಿದೆ.
ರೋಸ್ಮರಿಯ ಆಧುನಿಕ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರು Salvia ರೋಸ್ಮರಿನುಷ್ . ಹಿಂದೆ ಇದನ್ನು ರೋಸ್ಮರಿನುಷ್ ಅಫೀಷಿನಲಿಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಲ್ಯಾಮಿಕ್ಟೀಡೆ (ಲಾಮಿಯೇಸಿ) ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಸಸ್ಯ. ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತನ್ನ ಮೂಲ ನೆಲೆಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಸಸ್ಯವು ಸಮುದ್ರತೀರದ ಬಿಸಿಲು, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಗಾಡಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಳೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ.
ರೋಸ್ ಮರೀನುಷ್ ಎಂಬ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಪದವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ “ಸಮುದ್ರದ ಮಂಜು” ಅಥವಾ “ಸಮುದ್ರದ ಇಬ್ಬನಿ” ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರತೀರದ ಬಳಿ ಬೆಳೆಯುವ ಈ ಸಸ್ಯದ ಮೇಲೆ ಬೆಳಗಿನ ತೇವದ ಹನಿಗಳು ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಮಿನುಗುವುದು, ಸಮುದ್ರಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಪರಿಮಳ ದೂರದವರೆಗೆ ಹರಡುವುದು ಈ ಹೆಸರಿನ ಕಲ್ಪನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳು ಕುಳಿತಾಗ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಮುತ್ತುಗಳು ಮಿನುಗಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ರೋಸ್ಮರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಸಮುದ್ರದ ಸೌಂದರ್ಯ ಅಡಗಿದೆ.
ಇದರ ಎಲೆಗಳು ಉದ್ದವಾಗಿ ಸೂಜಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಗಾಢ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಅರಳುವ ಸಣ್ಣ ನೀಲಿ, ನೇರಳೆ ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಿಳಿ ಹೂಗಳು ಗಿಡಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮೋಹಕ ರೂಪ ನೀಡುತ್ತವೆ.
ರೋಸ್ಮರಿಯ ಕಥೆ ಗ್ರೀಕ್ ಪುರಾಣಗಳ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದಾಗ, ಅದು ಪ್ರೀತಿಯ ದೇವತೆ ಅಫ್ರೊಡೈಟಿಯ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಸಮುದ್ರದ ನೊರೆಯಿಂದ ಉದಯಿಸಿದ ಅಫ್ರೊಡೈಟಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ರೋಸ್ಮರಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಇದ್ದವು ಎಂಬ ಜನಪದ ಕಥೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಅರಳಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ದೇವತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಪರಿಮಳ ಹೊತ್ತ ಸಸ್ಯವೂ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿತು ಎಂಬ ಈ ಕಥೆ ರೋಸ್ಮರಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪೌರಾಣಿಕ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿತು.
ಹೀಗಾಗಿ ರೋಸ್ಮರಿ ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರೀತಿ, ಸೌಂದರ್ಯ, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಕೇತವಾಯಿತು.
“ಅಲೆಗಳು ಕರಾವಳಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದರೂ, ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಮಳ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೋಸ್ಮರಿಯ ಕಥೆ” ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಈ ಸಸ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವನೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ.
ಗ್ರೀಕರ ನಂತರ ರೋಮನ್ನರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ರೋಸ್ಮರಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿತು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು, ಹಬ್ಬಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಜನಪದ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿವೆ.
ಅದರ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ರೋಸ್ಮರಿ ಕೇವಲ ಅಡುಗೆಗೆ ಬಳಸುವ ಸಸ್ಯವಾಗಿರದೆ, ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯ ನಡುವಿನ ಸುಗಂಧ ಸೇತುವೆಯಂತಾಗಿತ್ತು.
ರೋಸ್ಮರಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದರೆ ನೆನಪು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕರು ರೋಸ್ಮರಿ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದರು ಎಂಬ ಜನಪದ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿವೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಓದುವಾಗ ರೋಸ್ಮರಿ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಕಥೆಗಳೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.
ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ರೋಸ್ಮರಿ “ನೆನಪಿನ ಸಸ್ಯ” ಎಂಬ ರೂಪಕವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು.
“ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳು ಮುಚ್ಚಬಹುದು; ಆದರೆ ಪರಿಮಳದ ನೆನಪು ಎಂದಿಗೂ ಮುಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ.”
ರೋಸ್ಮರಿಯ ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ನೆನಪಿನ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂಬಂಧವೇ ಅದನ್ನು ಇತರ ಸಸ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಪರಿಮಳ ಮೂಗಿಗೆ ತಾಗಿದಾಗ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು ಮರಳಿಬರುವಂತೆ, ರೋಸ್ಮರಿಯೂ ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ ಸಸ್ಯವಾಗಿ ಜನಪದದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿತು.
ರೋಸ್ಮರಿಯ ಕಥೆ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜನಪದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅದು ವರ್ಜಿನ್ ಮೇರಿಯ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಜನಪದ ಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಶಿಶು ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವರ್ಜಿನ್ ಮೇರಿ ಒಂದು ರೋಸ್ಮರಿ ಗಿಡದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹರಡಿದಳು. ಆ ವಸ್ತ್ರದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ರೋಸ್ಮರಿಯ ಬಿಳಿ ಹೂಗಳು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದವು ಎಂಬ ಸುಂದರ ಕಥೆ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಇದು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಸಾಬೀತಾದ ಘಟನೆ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಜನಪದ ಕಥೆಯಾಗಿ ಇದು ರೋಸ್ಮರಿಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದೆ.
“ಮೇರಿಯ ವಸ್ತ್ರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಬಣ್ಣವೇ ಬದಲಾಯಿತು” ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ರೋಸ್ಮರಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ರೋಮಾಂಚಕವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ರೋಸ್ಮರಿಯ ಸುತ್ತ ಮತ್ತೊಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಜನಪದ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಜೀವನದ 33 ವರ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ರೋಸ್ಮರಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಕಥೆಯೊಂದು ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಜನಪದ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ರೋಸ್ಮರಿ ಗಿಡವು 33 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳೆದು ನಂತರ ಒಣಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪುರಾವೆ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಜನಪದ ಕಲ್ಪನೆಯ ಭಾಗ. ಆದರೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಸ್ಯದ ಜೀವನವನ್ನೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದ ಮಾನವನ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಧ್ಯಯುಗದ ಯುರೋಪಿನ ಮದುವೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರೋಸ್ಮರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿತ್ತು. ವಧುವಿನ ತಲೆಯ ಅಲಂಕಾರದಲ್ಲಿ, ಮದುವೆಯ ಹೂವಿನ ಅಲಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಇತರ ಅಲಂಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ರೋಸ್ಮರಿ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅದು ಪ್ರೀತಿ, ನಿಷ್ಠೆ, ನೆನಪು ಮತ್ತು ದಾಂಪತ್ಯ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು.
ಮದುವೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ರೋಸ್ಮರಿ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ಮದುವೆ ಮುಗಿದರೂ, ಅದರ ನೆನಪು ಉಳಿಯಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯಕ್ಕೆ ರೋಸ್ಮರಿಯ ಪರಿಮಳವೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.
ರೋಸ್ಮರಿಯೊಂದಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ನಂಬಿಕೆಗಳೂ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ರೋಸ್ಮರಿ ಗಿಡವನ್ನು ನೆಟ್ಟರೆ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕೆಲವು ಜನಪದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ರೋಸ್ಮರಿ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ದಿಂಬಿನ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟರೆ ಕೆಟ್ಟ ಕನಸುಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಇತ್ತು.
ಇವುಗಳಿಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥ, ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಪುರಾಣಗಳ ಪುಟಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಬಂದ ರೋಸ್ಮರಿ ಇಂದು ಆಧುನಿಕ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಇದರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪರಿಮಳವು ತರಕಾರಿ, ಆಲೂಗಡ್ಡೆ, ಬ್ರೆಡ್, ಸೂಪ್ ಮತ್ತು ಹಲವು ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಗೆ ರುಚಿ ಹಾಗೂ ಸುವಾಸನೆ ನೀಡಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದರ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ರೋಸ್ಮರಿ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆರೈಕೆ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಸ್ಯೋಪಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ರೋಸ್ಮರಿಗೆ ಸ್ಥಾನವಿದ್ದರೂ, ಯಾವುದೇ ಔಷಧೀಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು.
ಗ್ರೀಕ್ ದೇವತೆ ಅಫ್ರೊಡೈಟಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ರೋಮನ್ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳವರೆಗೆ, ಮೇರಿಯ ಜನಪದ ಕಥೆಯಿಂದ ಮಧ್ಯಯುಗದ ಮದುವೆ ಆಚರಣೆಗಳವರೆಗೆ, ನೆನಪಿನ ಸಂಕೇತದಿಂದ ಇಂದಿನ ಅಡುಗೆಮನೆಯವರೆಗೆ — ರೋಸ್ಮರಿ ಶತಮಾನಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ತನ್ನ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ವಿಜ್ಞಾನ ರೋಸ್ಮರಿಯ ದೇಹವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ; ಪುರಾಣಗಳು ಅದರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಕಥೆ ನೀಡಿವೆ.
ಜನಪದವು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಅರ್ಥ ನೀಡಿದೆ; ಸಂಪ್ರದಾಯವು ನಿಷ್ಠೆಯ ಸಂಕೇತವನ್ನಾಗಿಸಿದೆ; ನೆನಪು ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ರೋಸ್ಮರಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಸಿರು ಗಿಡವಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಮಳ, ನೆನಪಿನ ಗುರುತು, ನಿಷ್ಠೆಯ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಶತಮಾನಗಳ ಜನಪದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪುಟ್ಟ ಅದ್ಭುತ.
ಒಂದು ರೋಸ್ಮರಿ ಕೊಂಬೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅದು ಕೇವಲ ಎಲೆಗಳ ಗುಚ್ಛದಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದರೆ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಸಮುದ್ರದ ಗಾಳಿ, ಗ್ರೀಕ್ ಪುರಾಣ, ರೋಮನ್ ಆಚರಣೆ, ಮೇರಿಯ ಜನಪದ ಕಥೆ, ಮದುವೆಯ ಸಂಭ್ರಮ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳ ಅನೇಕ ಪದರಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಪರಿಮಳ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗಬಹುದು…
ಹೂವು ಬಾಡಬಹುದು…
ಎಲೆ ಒಣಗಬಹುದು…
ಆದರೆ ರೋಸ್ಮರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಕಥೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಮಾನವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
